Laura de Wit

Na een moeilijke periode, waarin ik vooral aan het overleven was, ging ik op zoek naar wie ik eigenlijk ben. Niet wie ik moest zijn, niet wie ik was geworden, maar wie ik daaronder nog steeds was. Vanuit die zoektocht boekte ik mijn allereerste yogales. Zonder grote verwachtingen, meer uit nieuwsgierigheid dan uit overtuiging.

Vanaf het moment dat ik mijn mat uitrolde, voelde het als thuiskomen. Het was nieuw, spannend zelfs, maar tegelijkertijd zó herkenbaar. Alsof mijn lichaam en adem al wisten wat de bedoeling was, nog voordat mijn hoofd het begreep. Daar, op die mat, begon mijn yogapad.

Ik nam de tijd. Jarenlang probeerde ik verschillende lessen, stijlen en docenten uit. Elke les leerde me iets nieuws — niet alleen over yoga, maar vooral over mezelf. Mijn nieuwsgierigheid groeide en ik wilde steeds meer begrijpen: wat gebeurt er eigenlijk in mijn lichaam, in mijn hoofd, in mijn zenuwstelsel?

Uiteindelijk besloot ik een teacher training te volgen, in eerste instantie puur voor mezelf. Om dieper te leren, om te voelen, om te begrijpen. Maar ergens onderweg werd het duidelijk: deze passie was te groot om alleen voor mezelf te houden. Ik wilde delen. Ik wilde iedereen die dat wil laten ervaren wat yoga kan betekenen — hoe het je kan helpen vertragen, voelen, landen.

In een wereld die continu aan ons trekt, geloof ik dat het essentieel is dat we de tijd nemen om stil te staan. Dat we leren luisteren naar ons lichaam, onze stresslevels leren reguleren en weer balans vinden. Yoga geeft ons die handvatten, op en naast de mat.

Inmiddels geef ik al een aantal jaren met veel liefde les in Amsterdam. Na mijn verhuizing naar Lelystad heeft mijn yogapad me nu ook naar Almere gebracht. Elke les, elke groep, elke ademhaling herinnert me eraan waarom ik ooit begon: om ruimte te creëren — voor rust, voor verbinding en voor jezelf. 🌿